Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken


Betrokkenen

De onderstaande personen hebben een (in)directe bijdrage geleverd bij de realisatie van de theaterproductie (in voorkomende gevallen op basis van- of uitgaande van een bestaand werk). Aanvullingen zijn welkom.

Auteurs en makers

Aan de realisatie van deze productie hebben meegewerkt:



Rolverdeling en uitvoerenden

Op dit moment is er hier geen rolverdeling ingevoerd. Bewerk deze pagina om een rolverdeling toe te voegen.


      Informatie

      Don Juan van Molière vertaald door Loek Schaareman

      Toneelgroep Theater

      Seizoen: 1979/80

      Trefwoorden: Komedie

      Regie: Jochen Neuhaus

      Productie: Hans Focking

      Choreografie: Ton Wiggers

      Kostuums: Barbara Buri

      Decorontwerp: A. Christian Steiof

      Lichtontwerp: Gerard Voskuilen

      Uitvoerenden: Edmond Classen, Gees Linnebank, Margreet Blanken, Ad Noyons, René van Asten, Paul van der Kruk, Robert Sobels, Henk Voges, Liz Snoyink, Andrea Fiege, Guy Lavreysen, Rob Fruithof, Bert Stegeman, Willem Paul Edelman, Jan Verhoeven

      Over de voorstelling

      Citaten uit de recensies:

      Een Don Juan met actualiteitswaarde, omdat het stuk duidelijk maakt dat de hypocrisie waartegen de hoofdfiguur van leer trekt ook nu niet tot het verleden behoort. Niettemin is het ook een gedateerd stuk, al was het alleen maar vanwege het seksistische karakter ervan. Het is dan ook geen wonder dat Neuhaus het in de oorspronkelijke tijd laat spelen en in, schitterende, kostuums uit die periode. (Ruud Gortzak, Volkskrant 1-10-1979)

      De regieopvatting van Jochen Neuhaus is wel in de voorstelling terug te vinden. Het begint met een gedanst menuet in een klassiek decor met zijvakken en friezen. Don Juan is de enige die hierbij niet aanwezig is. Bij diens eerste opkomst verdwijnt het decor de lucht in en blijft een kaal toneel, met een wit achtervlak over. Hij dient de kleurrijke figuur te zijn in een verder kleurloze omgeving. (Pieter Vrijman, Parool 1-10-1979)

      De manier van spelen is evenmin op een realistische weergave gericht. Het schilderachtige van de personages wordt slechts aangeduid; de psychologie van de karakters wordt niet opgebouwd. Dat is waarschijnlijk om de intellectuele argumentering in Molières dialogen zo helder mogelijk te houden. De personages staan niet voor mensen, maar voor opvattingen. (Jac Heijer, NRC 4-10-1979)

      Bronnen